Τ
Μια ιστορία αγάπης και χωρισμού κι ένα τραγούδι εδώ, σήμερα στο Χειμερινό Ηλιοστάσι. Ευχαριστώ πολύ μα πάρα πολύ την Βιργινία Κοκκίνου που είχε την ιδέα της συνεργασίας
-Πού θα σε βρώ, πουλί μου
να σε χαρώ, κορμί μου
-Στη φλέβα των βουνών θα με βρεις
στις χαραμάδες της έρημης γης
μες στου μαρμάρου τα νερά
και στην ξερολιθιά
Στων βράχων τον ιριδισμό
ό,τι χρυσίζει θα είμαι εγώ
μέσα στης πέτρας τη σχισμή
μία αναπνοή
-Πού θα σε βρω, χαρά μου
να σε χαρώ, έρωτά μου
-Στη φλέβα των βουνών να φανείς
στις χαραμάδες της έρημης γης
και του μαρμάρου τα νερά
θα σ’ έχουν αγκαλιά
κι εγώ θα ΄μαι ο βράχος σου ο δυνατός
εσύ θα ΄σαι ο ήλιος μου κι ο ουρανός
κι οι δυο μας στης πέτρας τη σχισμή
μία αναπνοή
-Πού θα σε βρώ, πουλί μου
να σε χαρώ, κορμί μου
Στο μαξιλάρι σου απαλά
κούνια κάνει κούνια κάνει
κούνια κάνει και γελά
ένας μικρός αστροναύτης
Πράσινα φέγγει κι η σκιά
στο ταβάνι στο ταβάνι
με το φωτάκι στη γωνιά
φτιάχνουν μαζί
τον πλανήτη που θα ΄ρθεις
Ανοίγει στην εξοχή
κάποια πόρτα σιωπηλή
απ' το πρώτο μας φιλί
Ας πούμε την έχουν δει
σα φουρφούρι σαν αυγή
σαν το ρόδι που ΄χεις βγει
μια Τρίτη εννιά και μισή
Κι όποιος απόψε κολυμπά
στο φεγγάρι στο φεγγάρι
με τις στολές και τα λοιπά
θα ΄χει κάτι από την πνοή σου
που φτερουγίζει εδωνά
κι έχει χάρη έχει χάρη
τόση να ενώσει δυο βουνά
κι από χαρά
τα νερά να σιωπήσουν
Ακούει η σιωπή καλά
πιο καλά κι σπ' τα σκυλιά
κι απ' τα δέντρα τα ψηλά
Συντρίμμια κι άστρα χρυσά
όλα μπαίνουν σε τροχιά
το ποτάμι που κυλά
τα παίρνει και φεύγουν μακριά
Κι η νύχτα από βαθύ κισσό
αερίζει αερίζει
με το παράθυρο ανοιχό
το άσπρο σεντόνι και κάθεται μόνη
σαν παραμύθι ζωντανό
ψιθυρίζει ψιθιιρίζει
το πιο κρυφό του μυστικό
στου νου σου το κρυμμένο αηδόνι
Για σένα είναι όλα αυτά
φιλντισένια φυλαχτά
και παιχνίδια κουρδιστά
Δουλειές συνεταιρικά
πολιτείες με λουριά
χίλια κόκκινα θεριά
με ύφος και με κακομοιριά
TA ΨΙΧΟΥΛΑ ΕΚΕΙ ΑΠΑΝΩ Τα ψίχουλα εκεί απάνω τα λέμε αστερισμούς κι απλώνουν μέχρι εκεί που άλλο δε φτάνει Άραγε πόσα αστέρια να ΄ναι στους ουρανούς πόσα χωράει ο νους και πόσα χάνει Αν ήμουν αστεράκι αγάπη μου μικρή θα σ' έπαιρνα με μια τρελή ακτίνα να σ' ανεβάσει επάνω στο θόλο το βαθύ και συ να βλέπεις κάτω την Αθήνα Να βλέπεις την Ελλάδα, να βλέπεις τη Χιλή να βλέπεις το νησί Μαγαδασκάρη ώσπου να γίνει μία κουκίδα όλη η γη και πίσω σου ν' αφήσεις το φεγγάρι Και η Άρκτος η Μεγάλη και η Άρκτος η Μικρή και οι ωραίες αδερφές Πλειάδες όλα σ' αυτή τη βόλτα, σ' αυτή την εκδρομή όσα έχεις δει κι όσα ποτέ δεν τα 'δες. Τα ψίχουλα εκεί απάνω τα λέμε ξαστεριά και φτάνουν μέχρι εκεί που άλλο δε σώνει να τα φοράς στο πέτο καρφίτσα στο γιακά με το μεγάλο κόσμο να σ' ενώνει
από το βιβλίο cd ΜΙΑ ΡΙΓΕ ΓΑΡΙΔΑ ΡΟΖ, εκδόσεις Κάστωρ Στίχοι - μουσική: Γεωργία Τραπάτσα Ενορχήστρωση: Μαρία Χριστίνα Κριθαρά Τραγούδι: Γεωργία Τραπάτσα Εικονογράφηση: Λευτέρης Κιουρτσόγλου KΑΡΕΤΑ - ΚΑΡΕΤΑ Μια θαλάσσια χελώνα πίσω αφήνει το χειμώνα κολυμβήτρια τρομερή φτάνει ως την Αφρική Το καβούκι της στον ώμο δρόμο παίρνει αφήνει δρόμο και η χάρη της τη βγάζει στης Ζακύνθου το μπουγάζι "Αχ, κολυμβήτρια χελώνα μου για' δε μου λες πες μου τι θες σ' ακρογιαλιές τουριστικές και κοσμικές πες μου τι θέλεις εδώ πέρα πες μου εδώ τι θες!" "Σαν την προ-προ-προ-γιαγιά μου σαν τη Μέλπω τη μαμά μου την ξαδέρφη μας τη Ρούλα και τη θεια μου την Αφρούλα πάω κι εγώ με τη σειρά μου να γεννήσω τα αυγά μου μες στη ζεστασιά της άμμου σαν την προ-προ-προ-γιαγιά μου και τη γιαγιά μου" "Αχ, κολυμβήτρια χελώνα μου πώς να στο πω πώς να στο πω, φεύγα από δω, γιατί ενοχλείς τον τουρισμό γιατί δεν πας σ' ένα άλλο νησάκι πιο ερημικό;" "Σαν την προ-προ-προ-γιαγιά μου σαν τη Μέλπω τη μαμά μου την ξαδέρφη μας τη Ρούλα και τη θεια μου την Αφρούλα χρόνια τώρα εδώ γυρνάω και τη Ζάκυνθο αγαπάω αν με διώξεις πού να μείνω πες μου αν θες τι θα απογίνω" Μια θαλάσσια χελώνα πίσω αφήνει το χειμώνα κολυμβήτρια τρομερή φτάνει ως την Αφρική Στης Ζακύνθου τα λιμάνια αγαπάει να κάνει μπάνια άσ' την ήσυχη να ζήσεις και μη μου την ενοχλήσεις μην την ενοχλήσεις! Στης Ζακύνθου τα λιμάνια άστηνε να κάνει μπάνια!
Αυτό που ξέρει η κερασιά εγώ αγνοώ
της λεμονιάς δεν έμαθα τη γλώσσα
μπορώ ακόμα όμως όσο κι αν γερνώ
να επιστρέφω πίσω χρόνια τόσα
στο περιβόλι μου το πατρικό...
Να σου στολίσω με κεράσια τα μαλλιά
σαν τότε που με δρασκελιές πηδούσες το παρτέρι
και σκαρφαλώναμε μαζί στη γέρικη βερυκοκιά
και τα τζιτζίκια πιάναμε μονάχα μ΄ένα χέρι
Κι αυτό που ξέρει o καιρός εγώ αγνοώ
σαν άγρια τριανταφυλλιά με πνίγει
εκείνη που σκαρφάλωνε στο φράχτη τον ψηλό
και τα όνειρά μου τώρα πια τυλίγει
στο περιβόλι μου το πατρικό
Ξανά να σου στολίσω με κεράσια τα μαλλιά
σαν τότε που με δρασκελιές πηδούσες το παρτέρι
και σκαρφαλώναμε μαζί στη γέρικη βερυκοκιά
και τα τζιτζίκια πιάναμε μονάχα μ΄ένα χέρι
Κι αυτό που ξέρει η κερασιά εγώ αγνοώ
της λεμονιάς τα δίφορα τα κλώνια
ο κόσμος χάνεται τρεχούμενο νερό
μα εγώ ξυπόλυτη πατάω ακόμα
στο περιβόλι μου το πατρικό
Το γιασεμί στην πόρτα σου
γιασεμί μου
κ’ ήρθα να το κλαδέψω
ωχ γιαβρί μου
Και νόμισε η μάνα σου
γιασεμί μου
πως ήρθα να σε κλέψω
ωχ γιαβρί μου
Αυτά τα μάτια τα γλυκά
γιασεμί μου
τα φρύθκια τα μεγάλα
ωχ γιαβρί μου
Με κάμαμε κι αρνήθηκα
γιασεμί μου.
Της μάνας μου το γάλα
ωχ γιαβρί μου
Παραδοσιακό Κύπρου
The Mermaid's croon
CHORUS :
Ho! mo nigh’n dubh
He! mo nigh’n dubh
Mo nighean dubh
‘S tu mo chuachag.
Caidil a luaidh
Fo chobhair nan stuadh
Air bodha na suain
'S do bhruadar 's a' cheòban
Caidil a ghraidh
O caidil mu thràth
Is t'athair air bhàigh
Is fadal mo phòig air
Eala rid' thaobh
Is roin os do chionn
Lacha Mhoire 's a' chaol
'S cha'n fhaobar bhrònag
TRANSLATION:
I
Sleep beneath
The foam o’ the waves
On reefs of sleep
Dreaming in dew-mist.
Sleep beneath
the foam o’ the waves
On reefs of sleep
Dreaming in dew-mist.
II
Thy sea-bed
The seals o’er-head
From reivers dread
Securely guarding
Seals o’er-head
thy deep sea bed.
From reivers dread
Securely guarding.
III
While I croon,
White swan of the moon,
Wild duck of the sound,
By thee are resting.
Moon white swan
White swan of the moon,
Wild duck of the sound
A-near thee resting.
ΙΚΕΣΙΑ
