θανατοζωή

 

Έβλεπα στον ύπνο μου απόψε ότι κάπνιζα παρέα με τη μάνα μου ένα λαχταριστό τσιγάρο.

Ηταν μια κασετίνα Καρέλια , την άνοιξε και μου δώσε να ανάψω. 

Ανάβω και της δίνω να τραβήξει εκείνη την πρώτη ρουφηξια, γιατί αμέσως  βάλθηκα να φτιάχνω καφέ. 

Της έλεγα «θα φύγω, μανούλα, κουράστηκα, θέλω να ταξιδέψω αλλού» κι όμως δεν ήθελα και να την αφήσω. Ηταν ωραία η στιγμή μας. 

Σε άγνωστο σπίτι καθόμαστε αντικριστά  σε μικρό τραπέζι  και καπνίζαμε σιμα αυτό το ένα τσιγάρο κι εκείνη   με παρακινούσε απαλά να μείνω, χωρίς να παραπονιέται αν  θα της λειψω.  

Κι εγώ αποφασισμένη κι άβουλη, καπνίζοντας μια  τζούρα  απολάμβανα καπνό κι αγάπη.

Jiagogina