20.4.17

Απρίλης πλήρης

Το μηνολόγιο του χαμού καλά κρατεί
κι έρχεται ο Απρίλης πλήρης
να καταπατήσει τα χωράφια του τρόμου
Γεωργία Δεληγιαννοπούλου

πιστή στην απουσία


με ταχύτητα ουρανού και φορεσιά χελώνας
φυγαδεύω  τις αλυκές
κι αυτούς τους πονεμένους χρόνους
σ'  άλλο στερέωμα
νεογέννητος πλανήτης να γίνουν
γύρω από το ροζάριο των φιλιών
γιατί
τα ανθρώπινα λεηλατούν την ταπεινή μου  φτέρνα
ματωμένη δεν αντέχει άλλο να ΄ναι κορμί
ανάμεσα σ' εμπόρους και φυγάδες και δασκάλους της ντροπής
όμως
αν μεταμορφωμένη θα ρθει πρωί πρωί
μια σκονίτσα πάνω στα τσίνορά σου
εγώ θα μαι να ξέρεις
πιστή στην απουσία
μιας πάντα ενοχλητικής
αθώας άσπλαχνα αγάπης
Γεωργία Δεληγιαννοπούλου


STAVROS SOFIANOPOULOS - RAIN

19.4.17

William Carlos Williams, Τοπίο με την πτώση του Ικαρου

Σύμφωνα με τον Μπρέγκελ
ήτανε άνοιξη όταν
ο  Ίκαρος έπεσε

ένας αγρότης όργωνε
το χωράφι του
όλη η λαμπρότητα

του χρόνου
είχε  κορυφωθεί
κοντά

στις θάλασσας την άκρη
με όλο το ενδιαφέρον
πάνω της

ιδρώνοντας στον ήλιο
που των φτερών
είχε λιώσει το κερί

δίχως. νόημα
πέρα στην ακτή
βρισκόταν

μία κηλίδα σχεδόν
απαρατήρητη
αυτή ήταν
η απεικόνιση του Ίκαρου

"Ανθολογία αμερικανικής ποίησης του εικοστού αιώνα" 
Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς 
Εκδόσεις Ηριδανός 

16.4.17

από του όχι το ψέμα, e. e. cummings

από του όχι το ψέμα
βγαινει του ναι μια αλήθεια
(μονάχα αυτή κι εκείνο
που είναι απεριόριστο)

κάνοντας  τους ανόητους να καταλάβουν
(όπως εμένα τον κρυόκωλο) πως ούτε
ολα μαζί του μυαλού τα ζητήματα
δεν  αξίζουν  όσο μια βιολέτα
Μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς 

31.3.17

Άτιτλο

Αγάπη είναι στη χαρά
                            να μου λείπει
Στη λύπη
                              να το μισώ
Κι ας μ' έχασε για πάντα
κι ας το  έχασα κι εγώ
Το άλλο μου πλευρό

Να ζεις με το χάδι που δεν πιάνεται στο δίχτυ
Κι όμως να  σπαρταράς
                              Χωρίς αγάπη
Αγάπη είναι
Γεωργία Δεληγιαννοπούλου



28.3.17

Ανθισμένeς ροδακινιές... Όνειρα του Κουροσάβα

Απ'  τα ωραιότερα πράγματα που έχω δει στο σινεμά... Επιστρέφω σ'  αυτά. Κι έχω στην αυλή - σε γλάστρα - μια ανθισμένη ροδακινιά... τι μπορεί ένα πεταμένο κουκούτσι... Σε καιρό καταστροφών...

1990-ΟΝΕΙΡΑ-2-Οπωρώνας Ροδακίνων-grSub-ΑΚΙΡΑ... από lysippos-3

25.3.17

ΜΝΗΜΗ Β΄, Γιώργου Σεφέρη

Έφεσος

Μιλούσε καθισμένος σ’  ένα μάρμαρο
που έμοιαζε απομεινάρι αρχαίου πυλώνα·
απέραντος δεξιά κι άδειος ο κάμπος
ζερβά κατέβαιναν απ’  το βουνό τ’ απόσκια:
«Είναι παντού το ποίημα. Η φωνή σου
καμιά φορά προβαίνει στο πλευρό του
σαν το δελφίνι που για λίγο συντροφεύει
μαλαματένιο τρεχαντήρι μες στον ήλιο
και πάλι χάνεται.  Είναι  παντού το ποίημα
σαν τα φτερά του αγέρα μες στον αγέρα
που άγγιξαν τα φτερά του γλάρου μια στιγμή.
Ίδιο και διάφορο από τη ζωή μας,  πώς αλλάζει
το πρόσωπο κι ωστόσο μένει το ίδιο
γυναίκας που γυμνώθηκε. Το ξέρει
όποιος αγάπησε· στο φως των άλλων
ο κόσμος φθείρεται· μα εσύ θυμήσου
Άδης και Διόνυσος είναι το ίδιο».
Είπε και πήρε το μεγάλο δρόμο
που πάει στ’ αλλοτινό λιμάνι, χωνεμένο τώρα
πέρα στα  βούρλα. Το λυκόφως
θα ΄λεγες για το θάνατο ενός ζώου,
τόσο γυμνό.
                         Θυμάμαι ακόμη·
ταξίδευε σ’  άκρες ιωνικές, σ’  άδεια  κοχύλια θεάτρων
όπου μονάχα η σαύρα σέρνεται στη στεγνή πέτρα,
κι εγώ τον ρώτησα: «Κάποτε θα ξαναγεμίσουν;»
Και μ’  αποκρίθηκε: «Μπορεί, την ωρα του θανάτου».
«Αφήστε με ν’  ακούσω τον αδερφό μου!»
Κι ήταν σκληρή η σιωπή τριγύρω μας
κι αχάραχτη στο γυαλί του γαλάζιου.

Ημερολόγιο καταστρώματος Γ΄

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...