Η ΠΟΙΗΣΗ
J'ai pétri de la boue et j'en ai fait de l'or. Charles Baudelaire, «Bribes)
Η ποίηση εἶναι ἕνα ποτήρι ἀδειανό
που το γεμίζουμε μὲ τὸ αἷμα μας.
Ύστερα το προσφέρουμε στούς ἄλλους
ἤ δὲν τὸ προσφέρουμε ἀλλά μᾶς τὸ παίρνουν
καί τό μυρίζουν καὶ τὸ δοκιμάζουν
καί μιλοῦνε γιά τό χρῶμα του
καί ἀναλύουνε στο μικροσκόπιο τή σύνθεσή του
καί το ταξινομοῦνε σε ὁμάδες
καί βρίσκουνε συχνά μικρόβια καί μᾶς καταδικάζουν.
Ἡ σημασία βέβαια εἶν᾿ ἀλλοῦ·
ἡ αἱμορραγία νὰ συντελεῖται
κι ὅ,τι θέλει ἄς λέει ἡ ἐπιστήμη τους.
Ὁ ποιητής δὲν εἶναι ἀστρονόμος
μά ἀστρολόγος·
τ' ἄστρα τὸν ἐνδιαφέρουν μόνο
γιά τή δύναμή τους πάνω στη ζωή
τὸν ἔρωτα ἤ το θάνατο·
κινεῖται μές στή μαγγανία
κι ἀναμειγνύοντας βοτάνια μαγικά,
εὐχές, ξόρκια καί δηλητήρια
φτιάχνει τό ἀτίμητο χρυσάφι
πού εἶναι ἀδύνατο οἱ ἄλλοι
να το κάνουνε νομίσματα
Από τη συλλογή ΣΧΗΜΑΤΑ ΑΠΟΥΣΙΑΣ , 1973
Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ, εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου