ΤΙ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ καί πόσο ἐγγύς στὸ ἀρχαῖο πνεῦμα (πού μᾶλλον τὴν προσπάθεια ἐνεθάρρυνε παρά τὸ ἀποτέλεσμα) ὁ φυτευτής κυπαρισσιῶν! Φυτεύει σήμερα δενδρύλλια, ξέροντας πώς ποτέ του δὲν θὰ δεῖ τὸ πλῆρες τῆς προσπάθειάς του ἀποτέλεσμα, καθότι, ὡς γνωστόν, ἡ μεσογειακή κυπάρισσος ζεῖ ἀπό πεντακόσια ὡς ἑπτακόσια χρόνια. Φυτεύει, άπλῶς, δίχως νὰ ἐπιδιώκει ἐπιδόσεις ἐξαιρετικές, ρεκόρ και ἄλλα τέτοια καί κάνει, ἔτσι, ἕνα ἄλμα ὑπέροχο, ἄν καί μάταιο, μέσα στο χρόνο, σαν να 'ταν ἅλτης πού, ἐνῶ βρίσκεται κατά πολύ πάνω ἀπ᾿ τὸν πῆχυ, ἐδῶθε κι ὄχι ἐκεῖθε προσγειώνεται.
Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ, ποιήματα 1966-2000
Από τη συλλογή Ο ΑΚΙΝΗΤΟΣ ΔΡΟΜΕΑΣ , 1996
, εκδόσεις Νεφέλη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου