Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πεσσόα Φερνάντο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πεσσόα Φερνάντο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

30.10.10

ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ: ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ΜΟΝΑΧΟΣ

Ιδού ένα ποίημα του Φερνάντο Πεσσόα με τίτλο 'Καβαλάρης Μοναχός'. Η Mariza το έντυσε με μουσική και το μεταμόρφωσε σε fado.



Απ' την κοιλάδα στο βουνό, απ' το βουνό στο λόφο,
αλόγου σκιά, καβαλάρη Μοναχέ.
Μέσα από σπίτια, λιβάδια, κήπους και πηγές,
προχωράς ειρηνικά.
Απ' την κοιλάδα στο βουνό, απ' το βουνό στο λόφο
αλόγου σκιά, καβαλάρη Μοναχέ.
Μέσα απ' τα μαύρα βράχια
άλλοτε πίσω ή μπροστά
προχωράς μυστικά.
Απ' την κοιλάδα στο βουνό, απ' το βουνό στο λόφο,
αλόγου σκιά, καβαλάρη Μοναχέ .
Μέσα σε έρημα λιβάδια, δίχως ορίζοντα,
προχωράς ελεύθερα.
Απ' την κοιλάδα στο βουνό, απ' το βουνό στο λόφο
αλόγου σκιά, καβαλάρη Μοναχέ.
Μέσα σ' απάτητα μονοπάτια, ποτάμια δίχως γέφυρες,
προχωράς  μοναχικά.
Απ' την κοιλάδα στο βουνό, απ' το βουνό στο λόφο
αλόγου σκιά, καβαλάρη Μοναχέ.
Δεν έχει τέλος πουθενά, δεν δίνεις λόγο κανενός
μέσα μου προχωράς.
Μέσα από μαύρα βράχια,
ποτάμια δίχως γέφυρες,
Μέσα μου προχωράς.
jiagogina




εδώ πληροφορίες για το cavaleiro monge

ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ: από το βιβλίο "Κ.Π.Καβάφης Φερνάντο Πεσσόα, τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου"

με εισαγωγή και ανθολόγηση 
του Γιάννη Σουλιώτη, εκδόσεις Μεταίχμιο

η μάσκα πίσω από τις μάσκες
(ποιήματα του ορθώνυμου Φερνάντο Πεσσόα)

Μ' αρέσει να ταξιδεύω, ν'  αλλάζω χώρες
Να είμαι πάντα άλλος,
Ψυχή χωρίς ρίζες.
Να ζω έξω από αυτά που βλέπω.

Να μην ανήκω σε κανέναν. Ούτε στον εαυτό μου.
Να πηγαίνω μπροστά, ξοπίσω να παίρνω
Την απουσία κάθε σκοπού.
Και την επιθυμία μου να τον πετύχω.

Αυτό είναι για μένα το ταξίδι.
Αλλά εκτός από το όνειρο για το ταξίδι
Τίποτα από μένα δεν υπάρχει σ'  αυτό.
Όλα τα άλλα, γη είναι κι ουρανός.
20-9-1933

Έχω μέσα μου κάτι σαν καταχνιά
Που με πνίγει, αλλά δεν είναι τίποτα.
Νοσταλγία του τίποτα
Ακαθόριστη επιθυμία.

Τυλιγμένος σαν σε ομίχλη
Είμαι απ'  το ίδιο υλικό και βλέπω
Το μακρινό, λαμρό αστέρι
Από την καύτρα του τσιγάρου πάνω.

Κάπνισα τη ζωή μου. Αβέβαιο
Ό,τι είδα ή διάβασα. Όλος
Ο κόσμος ένα μεγάλο ανοιχτό βιβλίο είναι
Που με χλευάζει σε μιαν άγνωστη γλώσσα.
16-7-1934

ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ
Ω, θάλασσα αλμυρή, πόσο πολύ από τ'  αλάτι σου
Δάκρυα Πορτογάλων είναι!
Για τα ταξίδια μας, πόσες μητέρες δεν έκλαψαν
Πόσα παιδιά άδικα προσευχήθηκαν!
Πόσες αρραβωνιαστικές έμειναν χωρίς άντρα
Για να γίνεις εσύ, θάλασσα, κτήμα δικό μας!

Στ'  αλήθεια, άξιζε τον κόπο; Όλα τον κόπο αξίζουν
Αν η ψυχή μικρή δεν είναι.
Αυτός που θέλει μακρύτερα να φτάσει
Κι από του Boiador τον κάβο,
Πρέπει να φτάσει πέρα απ'  τη λύπη.
Ο Θεός έκρυψε στη θάλασσα τον κίνδυνο, την άβυσσο,
Αλλά την έκανε, επίσης, καθρέφτη του ουρανού.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Κύριε, νύχτωσε, και η η ψυχή  είναι εξαθλιωμένη.
Τόσο τρομερές ήταν η καταιγίδα και η θέληση!
Ό,τι μας έχει απομείνει στην εχθρική αυτή σιωπή,
Η νοσταλγία είναι και η θάλασσα η καθολική.
Όμως, η φλόγα που η ζωή μέσα μας άναψε
Ακόμα σιγοκαίει, αν ακόμα υπάρχει εδώ ζωή.
Θάνατος παγωμένος την έχει κρύψει μες στις στάχτες.
Αλλά το χέρι του ανέμου μπορεί και πάλι να την αναστήσει.

Δώσε πνοή αέρα, - τη λαχτάρα ή την κατάρα -
Τη φλόγα της προσπάθειας να ζωντανέψει.
Κάνε να επανακτήσουμε την Απεραντοσύνη - της θάλασσας
Ή οποιουδήποτε άλλου συνόρου, που μπορούμε να κατέχουμε!
31-12-1921/1-1-1922

19.1.10

Fernando Pessoa, Ο φύλακας των κοπαδιών







Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΚΟΠΑΔΙΩΝ




IX


Είμ' ένας φύλακας κοπαδιών.
Το κοπάδι είν' οι σκέψεις μου
κι οι σκέψεις μου είν' όλες αισθήσεις.
Σκέφτομαι με τα μάτια και τ' αυτιά
και με τα χέρια και τα πόδια
και με τη μύτη και το στόμα.
Να σκέφτεσαι ένα λουλούδι σημαίνει να το βλέπεις και να το μυρίζεις.
Να τρως ένα φρούτο σημαίνει να γνωρίζεις την αίσθησή του.


Γι' αυτό, σαν μια μέρα όλο ζέστη,
νιώθω θλιμμένος και την απολαμβάνω τόσο
κι απλώνομαι παράμερα και πάνω στα χορτάρια
και κλείνω τα μάτια ολόζεστα,
νιώθω το κορμί μου ολάκερο να' χει αναποδογυρίσει στην πραγματικότητα,
ξέρω την αλήθεια κι είμ' ευτυχισμένος.


μτφρ. Φ.Δ. Δρακονταειδής

Ξένη Ποίηση του 20ού αιώνα. Επιλογή από ελληνικές μεταφράσεις.
Επιμέλεια: Μαρία Λαϊνά, Αθήνα, εκδ. Λωτός, 1989.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...