8.1.13

με τον τρόπο του πανσέ, παραλλαγή


Έτσι  κι αλλιώς μονοετή. Με  σκοτεινό βελούδο στην καρδιά. Αυθαίρετα στη λάμψη τους. Ανθεκτικά στο ψύχος. Θερμά το καταχείμωνο, να προφητεύουν πεταλούδες. Όνειρα. Τη σάρκα τους το χρώμα  εμποτίζει, διαρκώς μετακινούμενο από τα νοτισμένα μεσημέρια μέχρι το βόρειο σέλας.  Κρυφού φωτός ανάγνωσμα. 
Έτσι κι αλλιώς παράδοξα. Παρεμφερή με της νιφάδας το φουρφούρισμα στο δεντρολίβανο. Της Φανής το γέλιο σαν παίζει με το χιόνι. Τις νυκτερινές πατούσες της πιο ευλύγιστης  φωσφορικής μου γάτας Χάμω στο χώμα γερμένα ν' ακούν το σούρσιμο του σκουληκιού, στο πλάι του κρόκου την αυγή, δίπλα μου τη σκουριά της πόρτας
Έτσι κι αλλιώς προσωρινά. Μέχρι τον Ιούνιο θα έχουν φαγωθεί στο χώμα, προσφέροντας στα οξείδια του αιωνίου την πιο δοξαστική φωτοχυσία. 
Ξέρεις, η Ώρα,  τόσα αγκάθια έχει για να σε πονέσει, που κι ο μικρός πανσές δεν την αντέχει. Φουντώνει μωβ καημούς και μετά σβήνει. 
jiagogina
Δημοσίευση σχολίου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...