27.2.12

Κωστής Παλαμάς, ΞΑΝΑ

πάντα από την Ασάλευτη Ζωή

46

Τὸν πόνο σου ἐδῶ πέρα μὴ τὸν παρατᾶς,
μὲ μιὰ φροντίδα μητρικὴ ταξίδεψέ τον,
ὅπου ζωή,  ὅπου ὄνειρο, στὰ μακρινὰ καὶ στὰ ψηλά ·
καὶ πήγαινέ τον ὕστερα καὶ ριζοφύτεψέ τον
ἐκεῖ στὴ χώρα τὴν κατάνακρη τοῦ ἀμίλητου΄
στὰ μάτια του συμμάζωξε καὶ θάψε τὴ φωνή του,
κι ἀνίσως δὲ βαστάξουνε τὰ μάτια του καὶ κλείσουνε, 
κλεῖσε κ' ἐσὺ τὰ μάτια σου καὶ πέθανε μαζί του.


Δημοσίευση σχολίου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...