17.1.10

Mariza - fado



Ó Gente da Minha Terra
στίχοι: Amalia Rodrigues

É meu e vosso este fado
Destino que nos amarra
Por mais que seja negado
Às cordas de uma guitarra
Sempre que se ouve o gemido
De uma guitarra a cantar
Fica-se logo perdido
Com vontade de chorar

Ó gente da minha terra
Agora é que eu percebi
Esta tristeza que trago
Foi de vós que a recebi
E pareceria ternura
Se eu me deixasse embalar
Era maior a amargura
Menos triste o meu cantar

Ó gente da minha terra
Agora é que eu percebi
Esta tristeza que trago
Foi de vós que a recebi



Μεταγραφή στα ελληνικά, προσαρμογή στη μουσική:
jiagogina: Γεωργία Δεληγιαννοπούλου

Γη μου κι άνθρωποί μου

Μια μοίρα που πληγώνει
κρυφά έδωσε τη λαχτάρα
όλους να μας ενώνει
το άρπισμα στην κιθάρα

Κρυφά δώσε κιθάρα το λυγμό σου
και το τραγούδι ας πάει
κρυφά δώσε το φως σου
στο δάκρυ μου που κυλάει

Ω γη εσύ κι άνθρωποί μου
το ξέρω πια καλά
πως τούτη η λύπη στην ψυχή μου
έρχεται από εσάς βαθιά

Κι αν τρυφερά θα σκύψω
μες στο τραγούδι να χαρώ
δεν είναι τον πόνο για να σβήσω
είν’ για να ανάψω έναν καημό

Ω γη εσύ κι άνθρωποί μου
το ξέρω πια καλά
πως τούτη η λύπη στην ψυχή μου
έρχεται από εσάς βαθιά


http://fadofortheworld.blogspot.com/
Δημοσίευση σχολίου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...