12.12.12

Γιώργος Φιλιππίδης, Η πόλη

Μου ΄χει σήμερα
     η πόλη μουτρώσει,
στα ετοιμοθάνατα νοσοκομεία της,
στα πολυώροφα γκρίζα ψυγεία της
             -το νιώθω σωστά-
μου ΄χει απόψε
             η πόλη θυμώσει,
θαύμα της βιοτεχνολογίας,
             πυγολαμπίδες καρφιά
τον ουρανό της έχουν σταυρώσει
                          πολλαπλά,
             μαύρο σεντόνι
στο ταβάνι του σύμπαντος.

Τούτο το βράδυ
            με έχει η πόλη στριμώξει
σε φωτεινές της διαφημίσεις
            -αγκαλιά μαμαδίστικη-
            πολυβολούνε
                    χορευτικά
τον υγρό και αυλακωμένο
             πλανήτη
μες στο κρανίο μου:
             "Έλα",
στραγγίζομαι πάνω της
             μεταλλαγμένη
                          ανθρωποβδέλλα,
με έχει σήμερα
             η πόλη τρομάξει,
με μια κορδέλα
   πλαστική
τυλίγω το σώμα μου,
   -παραξενιά μικροαστική-
σερβίρομαι  όλόγυμνος
για μια κηδεία
            τηλεοπτική,
χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι:
τα σαλόνια σου τήκονται,
            ψυχωτική μεγαλούπολη,
            κυλάνε
            αργά
            υγρά
         κι απορροφώνται
            σε στροβίλους λιωμένου γυαλιού,
                 έγχρωμα γνώριμου
                       τηλεπολτού.

Με έχει απόψε
            η πόλη λυσσάξει,
κολλώδης ουσία
            σε χημικό εργαστήρι,
θανατερό σκαλιστήρι
            στα σωθικά μου
έχει φυτέψει
            microchips,
μακρινοί μου απόγονοι
                          λοβοτμημένοι,
σας στέλνω τη γύρη  
           -μίσχους
            και σέπαλα,
            κάλυκες,
            πέταλα-
           των λουλουδιών
                               κατεψυγμένη
και μια μέλισσα
                         βαλσαμωμένη,
             σε ανοησία,
             σε αδιαφορία
                            μελωμένη,
κυψελικά οργανωμένη κοινωνία!
             Ζωής μαυρόασπρης
                          μονοτονία
      λειτουργική
                        λειτουργεί
             λειτουργιοκρατία:
πρώτον: η απομύζηση κάθε ανθού
δεύτερο: εξοικονόμηση και ταξινόμηση
                           του αγαθού
τρίτο: του ατομισμού η αποδόμηση
             και ανοικοδόμηση
                      με όρους πορνόγερου
                                            μοντερνισμού.


Δημοσίευση σχολίου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...