2.11.17

«Ο γάτος και η σελήνη», William Butler Yeats


Από το catisart

  •  
  •  

    Ο γάτος και η σελήνη
    Ο γάτος τριγυρνούσε ΄δώ κι εκεί
    Και η σελήνη στριφογύριζε σα σβούρα,
    Κι ο πιο δικός της συγγενής
    Ο σιγανός ο γάτος, πάνω κοίταξε.
    Ο μαύρος Μιναλούς κοίταξε τη σελήνη,
    Και πλάνης λυπημένος καθώς ήταν,
    Το καθαρό αργυρό φως στον ουρανό
    Ξεσήκωσε το ζωντανό του αίμα.
    Τρέχει μες στο χορτάρι ο Μιναλούς
    Σηκώνοντας τα μαλακά του πόδια.
    Θες να χορέψεις Μιναλούς, χορεύεις;
    Όταν δυο τόσο ταιριαστοί συναντηθούν,
    Τι πιο καλό από ένα κάλεσμα χορού;
    Ίσως να μάθει κι η σελήνη,
    Από συρμούς βαριεστημένη,
    Νέα στροφή χορού.
    Κυλιέται στο χορτάρι ο Μιναλούς
    Εδώ κι εκεί σε σεληνόφωτη μεριά
    Κι η ιερή σελήνη από ψηλά,
    Έχει αλλάξει φάση.
    Να το γνωρίζει ο Μιναλούς ότι οι κόρες
    των ματιών του συνεχώς θ’ αλλάζουν,
    Από ολόγιομες μισές
    Από μισές γεμάτες;
    Κυλιέται στο χορτάρι ο Μιναλούς
    Μόνος, σημαντικός και φωτισμένος
    Κοιτάζει τη σελήνη όπως αλλάζει
    αλλάζοντας στα μάτια του ματιά.
    William Butler Yeats

    Μετ. Μάρω Παπαδημητρίου
    (Yeats Selected poetry, Pan Books 1974)
    Δημοσίευση σχολίου
    Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...