ΙΕΡΟΥΡΓΙΑ

Κατι τέτοιες μέρες πριν 30 χρόνια ψυχομαχουσε η μάνα μου. Λίγες μέρες πριν καταπέσει εντελώς, μονολογούσε καθώς προσπαθούσε μόνη της να πλυθεί μέσα στο μπάνιο παρέα με ένα σκαμνάκι και τα μυρωδάτα της σαπούνια: «Ποτέ. Ποτε δεν το φανταζόμουν αυτό. Ποτε δεν το περίμενα»

Πότε κάνεις δεν το περιμένει «αυτό». Είναι το προνόμιο που έχουμε εμείς οι άνθρωποι να μην ξέρουμε το μέλλον. Κι ας το ξερουμε . Συμπορευόμαστε με  ένα ραντεβού που αποφασίζουμε πως μπορούμε  να το μεταθέτουμε ένα, δυο, τρία τέρμινα παραπέρα. Έχουμε χρόνο. 

Παιχνίδια του νου.

Είδα χτες μια ταινία μου μου άρεσε πολύ, τις «Παράλληλες ιστορίες» του Φαραντί. Και επανερχόταν  στην ταινία δυο φορές η φράση «ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που ξέρει ότι θα πεθάνει».  Ωστόσο αυτό ποτέ δεν σε προετοιμάζει αρκετά, δεν σου στέλνει τελεσίγραφο.  Σπάνια μπορείς να το υποδεχτείς «αυτό» κατά πώς πρέπει, με τους κανόνες και το ηθικό ανάστημα του Διγενή. 

Τσακίζοντας το κομπολόι του μνημονικού  βλέπω  τον Μάξ φον Σίντοφ  να παίζει σκάκι με το χάρο στην Έβδομη σφραγίδα, σιγομουρμουρίζω με τον Μπιθικώτση «Στα περβόλια έλα  να στήσουμε χορό»,  στέκω  νοερά στον «Καταδικασμενο» του Κουροσάβα  έτσι γερμένο  απαλά στην κούνια του θανάτου του που ακόμα λίγο κινείται σκουριασμένη. Και θυμάμαι το σώμα που με γέννησε να εξαντλείται και να αποσυντίθεται εις τα εξ ων συνετέθη. Συμφύρεται ο  χρόνος και ο χώρος κι όλα γίνονται ένα κουκούτσι από ροδάκινο.

Σε σένα προστρέχω τέχνη της ποιησεως.  Μπορείς  να μοιράζεσαι το Χάρο και να τον εξαναγκάζεις να συνομιλεί με τους ζωντανούς, χωρίς να του ζητάς  λογαριασμό, χωρίς να τον φυγαδεύεις  στην Εντατική. Κάνεις τη  φθαρτή ολότητα παγκόσμιο  αγαθό. Μαζί και το άστρο που παθαίνει και την πεταλούδα που ψυχορραγεί στο παρτέρι του κήπου. 

«...Εις σε προστρέχω τέχνη της Ποιήσεως

που κάπως ξέρεις από φάρμακα 

νάρκης του άλγους δοκιμές, εν Φαντασία και Λόγω.

Είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι.—Τα φάρμακά σου φέρε, Τέχνη της Ποιήσεως,που κάμνουνε — για λίγο — να μη νιώθεται η πληγή»Κ. Π. ΚαβάφηςΜελαγχολία Ιάσονος Κλεάνδρουποιητού εν Κομμαγηνή 595 μ.Χ.
jiagogina