ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΚΡΑ

  ΚΟΤΣΥΦΙ 

Καλότυχο πού

δέν βλέπει πόσο μαῦρο

το περιβάλλει

ΚΟΤΣΥΦΙ 2

 Βρέξει χιονίσει

φοράει το μαῦρο του.

Κανένα πένθος.

ΒΑΡΥ ΥΔΩΡ

Ἔπεσε χιόνι.

Μόνον ὁ ἥλιος μπορεῖ

νά τό σηκώσει.

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ

Μάνα, 

ἄς εἷναι ἐλαφρύς ὁ πόνος μας 

πού σέ σκεπάζει.

ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ

Ἔρχεσαι πάντα ἀπό τό δάσος.

Ἡ φτέρη κρύβει τό λαγό. Ἀκόμη.

Χρόνος πίσω χρόνος μπροστά

τὸ μεγάλο ποτάμι.

Νά ᾽σαι μέ τό νερό

μές στό νερό

στό ρίγος τοῦ συντελεσμένου μέλλοντος.

ΘΕΜΕΛΙΟ ΧΡΩΜΑ

Πληγωμένο κοτσύφι

ἀπό κλαρί σέ κλαρί.

Καθώς τό ιαἷμα του

στάζει στό χιόνι

πληθαίνει τό μαῦρο

Μιχάλη Γκανά, Τα Μικρά (εκδόσεις Καστανιώτη)