Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιερά τέρατα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιερά τέρατα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11.10.12

Piaf: ο μύθος και η ταινία

συνεχίζω την αυθόρμητη περιήγηση σε αγαπημένους κινηματογραφικούς τόπους και μύθους. Εδώ η ορίτζιναλ εκδοχή του μύθου και η κινηματογραφική του αποθέωση...



η Marion Cotillard με σύνδεσμο γιατί είναι απενεργοποιημένη η ενσωμάτωση:
http://www.youtube.com/watch?v=y6Dz3-k1d9I&feature=related

2.10.12

Cecilia Bartoli !!!!!

Η Τσετσίλια Μπάρτολι ερμηνεύει εντυπωσιακά τη διανθισμένη επανάληψη του Α’ Μέρους της άριας «Son qual nave agitata» από την όπερα Αρταξέρξης του Ρικκάρντο Μπρόσκι.

7.9.12

η Φλέρυ Νταντωνάκη σε ανέκδοτη ηχογράφηση: Τι να μου κάνει η σταλαγματιά


Ηχογράφηση απο το σπίτι του Μάνου Χατζιδάκι στη Νέα Υόρκη το 1970
Πιάνο:Μάνος Χατζιδάκις.

Τι να μου κάμει η σταλαγματιά που λάμπει στο μέτωπό σου;
Το ξέρω πάνω στα χείλια σου έγραψε ο κεραυνός τ' όνομά του,
το ξέρω μέσα στα μάτια σου έχτισε ένας αϊτός τη φωλιά του.
Μα εδώ στην όχτη την υγρή μόνο ένας δρόμος υπάρχει
μόνο ένας δρόμος απατηλός και πρέπει να τον περάσεις,
πρέπει στο αίμα να βουτηχτείς πριν ο καιρός σε προφτάσει.
Και να διαβείς αντίπερα να ξαναβρείς τους συντρόφους σου,
άνθη πουλιά ελάφια. Να βρεις μιαν άλλη θάλασσα μιαν άλλη απαλοσύνη.
(Από την "Αμοργό" του Νίκου Γκάτσου)

3.9.12

Η Λαμπέτη διαβάζει Μαρία Νεφέλη

Έλλη Λαμπέτη... Σαν σήμερα πέθανε

...την είδα τρεις φορές να παίζει, αλησμόνητες: στη δεσποινίδα Μαργαρίτα, στα 7 Μονόπρακτα και, τελευταία φόρα, πάνω, Θεσσαλονίκη, στη Φιλουμένα Μαρτουράνο, σ' ένα ρόλο κόντρα, όπως λέγαμε τότε, για εκείνη. Τον σκεπτικισμό μας ότι δεν της ταίριαζε ο ρόλος τον επισκίασε η σκηνή του τέλους, όπου η Φιλουμένα ανακαλύπτει ότι κλαίει με αληθινά δάκρυα. Συγκαταλέγω τις στιγμές που απόλαυσα την υποκριτική της στόφα, στις υψηλότερες στιγμές θεατρικής χαράς που έχω νιώσει.

10.6.11

Μάνος Χατζιδάκις: η προσευχή του ακροβάτη

σε στίχους Αγαθής Δημητρούκα
ερμηνευει η Αλίκη Καγιαλόγλου





Κύριε, είναι ώρα
να βοηθήσεις μια ψυχή
δρόμο να βρει τώρα
η ζωή μου η ρηχή.

Δεν μπορώ να ζω αντίθετα
με Σένα, κι όπου σταθώ
μ' άγνωστους ρυθμούς κι επίθετα
βοήθεια Σου ζητώ.

Είμαι ακροβάτης
και γυρεύω δικό μου Θεό.

Κύριε, δως μου θάρρος
το σκοινί να μην κοπεί
θέλω να 'μαι φάρος
που φωτίζει τη σιωπή.

Θέλω να πετάξω ελεύθερα
πιο πέρα κι απ' το κενό
πράγματα μικρά και δεύτερα
δεν ξέρω ν' αγαπώ.

Είμαι ακροβάτης
και γυρεύω δικό μου Θεό.
Είμαι ακροβάτης
και γυρεύω καινούργιο Θεό

15.4.11

Mercedes Sosa - ένα ευχαριστώ στη ζωή

«Τούτα τα βραβεία που βρίσκονται κρεμασμένα στους τοίχους του σπιτιού μου δεν είναι μόνο επειδή τραγουδάω, αλλά επειδή σκέφτομαι. Σκέφτομαι τα ανθρώπινα πλάσματα, σκέφτομαι την αδικία. Αν δεν σκεφτόμουν έτσι, άλλο θα ήταν το πεπρωμένο μου. Θα ήμουν μια συνηθισμένη τραγουδίστρια».
περισσότερα γι' αυτή την υπέροχη γυναίκα, τη Μερσέντες Σόσα: εδώ!

GRACIAS A LA VIDA
 στίχοι και μουσική Βιολέτα Πάρρα
Ευχαριστώ τη ζωή, μου δωσε τόσα πολλά.
μου δωσε δυο ακτίνες φως  που όταν ξανοίγουν,
εξαφανίζουν κάθε μαυρίλα απ' το λευκό
και στον ουράνιο θόλο τ' άστρα,
και μέσα στα πλήθη
Εκείνον που αγαπώ.

Ευχαριστώ τη ζωή, μου 'δωσε τόσα πολλά.
Μου ΄δωσε ένα αυτί να αφουγκράζεται, μέρα και νύχτα,
απ' άκρη σ' άκρη,  γρύλλους και καναρίνια
σφυριά, τουρμπίνες, τούβλα, καταιγίδες,
και την τρυφερή λαλιά του αγαπημένου μου.

Ευχαριστώ τη ζωή, μου 'δωσε τόσα πολλά.
Μου 'δωσε ήχο και αλφαβητάρι.
Μου 'δωσε λέξεις να σκέφτομαι και να καλώ:
"Μάνα," "Φίλε," "Αδερφέ" και φως λαμπρό.
τη ρίζα της ψυχής που γεννά αγάπη.

Ευχαριστώ τη ζωή, μου 'δωσε τόσα πολλά.
Με έκανε να μπορώ να περπατώ με αυτά τα κουρασμένα πόδια.
Πέρασα πόλεις και νερολακούβες
κοιλάδες, ερημιά, βουνά, πεδιάδες.
στο σπίτι σου, στο δρόμο, στον αυλόγυρο.

Ευχαριστώ τη ζωή, μου 'δωσε τόσα πολλά.
Μου 'δωσε μια καρδιά ν' ανατριχιάζω ως το μεδούλι
βλέποντας τους καρπούς του ανθρώπινου μυαλού,
βλέποντας ξέχωρο το καλό απ' το κακό,
βλέποντας μες στα καθαρά σου μάτια...

Ευχαριστώ τη ζωή, μου 'δωσε τόσα πολλά.
Μου 'δωσε γέλιο και λαχτάρα.
Να ξεχωρίζω την ευτυχία απ' τον καημό—
Τα δυο υλικά που φτιάχνουν τα τραγούδια μου,
Μου 'δωσε το τραγούδι σου που είναι κοινό τραγούδι
Μου 'δωσε  το τραγούδι ολονών, που είναι τραγούδι μου υπέρτατο.


Ευχαριστώ τη ζωή...

16.3.11

ΑΚΙΡΑ ΚΟΥΡΟΣΑΒΑ: ένας Ιάπωνας Προμηθέας

Σε συνθήκες, όπως αυτές στην Ιαπωνία,  είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς λόγια, ώστε  να εκφράσει  το μέγεθος και την ιστορική  σημασία των γεγονότων αλλά και τον αντίκτυπό τους στο αίσθημα και στη συνείδηση. 
Εγώ θέλω να πω μόνο το εξής - περιδεής μπροστά σε γεγονότα και γιγνόμενα - αντί άλλου σχολίου: οι Μεγάλοι Ανθρωπιστές, οι λάτρεις του Ανθρώπου, οι Οραματιστές της ανθρωπότητας, οι λίγοι και  μοναχικοί,  παίζοντας τον άχαρο ρόλο του Προμηθέα την έκπτυξη αυτή του δυτικού πολιτισμού την έχουν δει βαθιά μέσα τους και  έχουν προείπει  τα σχετικά με το μέλλον - εννοώ βέβαια το πυρηνικό και περιβαλλοντικό αδιέξοδο. 
Ένας εξ αυτών, κορυφαίος στη λίστα των Ηρώων μου,  μεγάλος εικαστικός και - κατά τη γνώμη μου - από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες όλων των εποχών, ο αμετανόητος και συγκινημένος ανθρωπιστής Ακίρα Κουροσάβα στο αριστούργημά του "Όνειρα", μιλάει προφητικά για την προοπτική του μέλλοντος. Η χώρα του, μια χώρα με βαθιές πνευματικές ρίζες και παράδοση, που μετά την πυρηνική καταστροφή της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, μετά από αυτήν την ήττα που συνοδεύτηκε από μια άνευ όρων παράδοση στον όλεθρο,  ρίχτηκε στον αγώνα της επιβίωσης. Από τις στάχτες της κυριολεκτικά η χώρα ξαναγεννήθηκε και μέσα σε μια πεντηκονταετία πέτυχε τη θαυμαστή ανάπτυξη που όλοι ξέρουμε, με επιτεύγματα κοινωνικά, οικονομικά, επιστημονικά, βιομηχανικά, τεχνολογικά... 
Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να αναρωτηθούμε αν, πού και πώς έγινε κάποιο λάθος σε αυτό τον αγώνα της ανάπτυξης. Σίγουρα όμως η κάθε τέτοια διερώτηση δεν αφορά μόνο την Ιαπωνία αλλά σύσσωμη την ανθρωπότητα. Επί του παρόντος, χαρείτε το εικαστικό αυτό  ποίημα με την αναπόφευκτη σκιά έγνοιας και συλλογικής συντριβής. Και με στοχασμό...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...