ΑΠΟΥΣΙΑ
Κανείς δεν περίμενε τίποτε
Στ’ αλήθεια ήταν όλοι αιφνιδιασμένοι
Τόσο κενό σε τόσες λέξεις
Τόση αγάπη σε τέτοια απάθεια.
Όλα προχωρούν
Φτάνουμε σ΄ένα ψήλωμα
Δεν έχει πιο κάτω...
Στη δημοσιά η πιο σκληρή άγνοια
Νεκρά σώματα σκαντζόχοιρων, σαν αλεπουδάκια
Τους χρειάζεται μισή μέρα να περάσουν τον δρόμο
Φαίνεται,
Στο τέλος βαριούνται.
..... ωραίο!!!... καλή χρονια σου εύχομαι ,αγαπητή Γεωργία... με υγεία..και πολλες επιτυχίες!!! ό,τι ποθεις!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ, Λαμπρινή! Με ελπίδα και δύναμη!
ΑπάντησηΔιαγραφή